Meier - Streszczenie

CHORWACJA

(Meier-I)

Serbowie w republice stanowią 30 proc. czł kompartii, ponad 60 proc. policji

Vlado Gotovac, redaktor "Hrvatski tjednik" w 1971, 1981-2 lata

Tudźman - 1981 - 3 lata

Paraga - 3 lata

Marko Veselica 1981 - 11 lat

1980 kard. Kuharić poparł więźniów

połowa maja 1986 - pragmatyk Mika Szpiljak ustępuje z szefostwa partii, szefem partii bezbarwny Serb Stanko Stojczević, sekretarzem prezydium młody Drago Dimitrović, ludzie represji po 1971 roku i dogmatycy nie zostali wybrani do władz: Serbowie Milutin Baltić i Duszan Dragosavac, Jure Bilić, oraz Josip Vrhovec (delegat Chorwacji w Prezydium 1985-1989) i Milka Planinc.

Marković (premier chorwacki 1982-1986) zostaje czł. chorwackiego prezydium państwa, był od 1961 dyr. zakładów Rade Konczar, przeciwnik wiosny.

Premierem -

Przew. Prezydium Chorwacji -

Maj 1989 - Szuvar przedstawicielem Chorwacji w Prezydium Państwa (po Vrhovcu).

Październik 1988 - Meier rozmawia z Marijanem Korosziciem w Zagrzebiu. Ten odrzuca „gospodarkę kontaktową” i „samorządową szkołę” Branko Horvata. Mówi: Jugosławia potrzebuje gospodarki otwartej, w której będzie możliwa wolna działalność gospodarcza, a to niemożliwe bez demokracji politycznej. ZKJ nie chce wycofać się z gospodarki, bo ta jest źródłem władzy i pieniędzy - I,105-106.

Od 1989 Chorwacja popiera kurs Markovicia na zreformowaną Jugosławię. ZKCH - 30 proc. SERBOWIE

Wewnątrz anio demokratyzacja ani powrót do starego kursu -I,135.

28 czerwca 1989 (600 lat Kosowa) - prowokatorzy z Vojvodiny dokonują pierwszy prowokacji w Kninie -I,123.

Maj 1989 rozmowa z Dimityroviciem - za Jugosławią -I,134, ale ujednolicona Jugosławia nie do przyjęcia.

HDZ zakłada Tudjman w 1988 - kiedy? kto? Najpierw jako Liga Demokratyczna

Według MAnolicia ofivjalnie założona 28 lutego 1989 na zebraniu w Domu Związku Pisarzy-I,144.

Przywódcy HDZ pochodzą ze skrzydła generałów: Tudjaman, premierzy Josip Manolić, zsef policji w Zagrzebiu 1960-1965, nastepnie członek komisji konstytucyjnej Saboru i Stipe Mesić, szef MSW Josip Boljkovac, Janko Bobetko. Od początku HDZ za niepodległością w/g Manolicia i Mesicia - Mesic miał nadzieje na połowę głosów i sojusz z Raczanem I,145.

Tudjman zwolennik rynku plus „wartości narodowych”.

1989 - Liga Jugosłowiańskiej Inicjatywy Demokratycznej - Branko Horvat i Predrag Matvejević

Sojusz Społeczno-Liberalny w SS - Slavko Goldsztajn

12-13 grudnia 1989 XI Zjazd ZKCH - wybiera Raczana przewodniczącym, orientacja liberalna i federalistyczna (za jego sprawa wszyscy w KC ZKJ głosowali za Słoweńcami 26.09.1989), ale w 1971 poparł represje z przyczyn ideologicznych, potem odsunął się i został szefem szkoły partyjnej w Kumrovec, do polityki powrócił w latach 1980-tych -I,137, ZKCH - Stranka Demokratycznej Zmiany. Otoczenie Stojczevicia chciało Mamulę - I,136.

Wybory wyznaczone na 22 kwietnia 1990, od grudnia 1989 grupy mogą rejestrować się jako partie.

Styczeń 1990 XIV Zjazd ZKJ - większość pod wpływem serbskiego bloku i armii. Raczan: jeśli Słoweńcy opuszczą zjazd, Chorwaci też. Według Raczana Milo źle obliczył - rozpad partii pozbawił go instrumentu politycznego -I,136 Milo nie sądził, że Raczan utrzyma jedność delegacji chorwackiej, tylko trzech nie opuściło zjazdu. Raczan w osobnym pokoju przekonał delegatów - I,137.

Ordynacje dla partii opracował prof. Smiljko Sokol, wybrał system większościowy. Minimum Kadijević i Brovet proponowali Raczanowi opóźnić wybory, a armia przejmie władzę i zainstaluje Raczana, ten odmawiał - I,139. To część scenariusza z wiosny 1990. B. Adżić zarzuca Serbii ignorowanie rozwiązań politycznych.

Koalicja Narodowego Porozumienia (lewica) - w tym HSLS Budiszy, HNS Miko Tripalo o Savki Dabczević Kuczar

Małe partie: Slavko Goldstajn, Vlado Gotovac, Zvonimir Cziczak.

Demokratyczna LIga Istrii

Serbska Partia Demokratyczna Jovana Raszkovicia, choć większość Serbów popierała Raczana, 1/3 Raszkovicia. Boro Mikelić, dyr. fabryki salami w Petrinja do Miloszevicia.

Partia Prawa Paragi

Chorwacki Blok Demokratyczny: HDZ plus chadecy

Maj 1990 Tudjman proponuje konfederację i armię złożoną z kontyngentów narodowych - I,147

Sierpień 1990 Martin Szpigelj, były szef V okręgu, zostaje ministrem obrony, zorganizował opór wobec prób puczu jesienią/zimą 1990/1991 i latem 1991 podczas wojny słoweńskiej.

Bunt w Kninie (tu 26 proc. Serbów chorwackich) organizowany prze Milo: Raszković gotów był uznać Chorwacje za autonomię (patrz Little). Tudjman obiecał mu autonomię kulturalną - I.153. W projekcie konstytucji Serbowie mniejszościa narodową a nie narodem konstytutywnym. Publikując rozmowę z Raszkoviciem w Danas i skompromitował go.

18 sierpnia 1990 referendum o autonomii wśród Serbów. Okręgi Knin, Obrovac, Graczac, Benkovac objete buntem, Raszkovic znika, szef administracji w Kninie, Milan Babić.

Ratko Mladic d-ca JNA w Kninie

Koniec września 1990 utworzono Serbską Radę Narodową i ogłoszono autonomię - SAO

Jesień 1990 Chor. (dla spec. policji) i Sł. (dla TO) sprowadzają broń.

22 grudnia 1990 Sabor przyjął nową konstytucję

2 kwietnia 1991 konflikt z JNA w Plitvicach

Po 9 maja Serbowie zgodnie z ogólnym planem rozpoczynają akcję we Wschodnie Slawonii, formacje Szeszelja i Arkana, zachęceni przez decyzję prezydencji -I,173.

25 czerwca 1991 Sabor - deklaracja niepodległości.

INTERMARIUM: